پزشک و سلامتزندگی و سلامتعملکرد بدن

سیستم عصبی اینگونه عمل می کند

امتیاز به این مطلب

سیستم عصبی اینگونه عمل می کند: سیستم عصبی بدن از مغز، نخاع و اعصاب تشکیل شده است. وظیفه سیستم عصبی دریافت و ارسال سیگنال ها از و به قسمت های مختلف بدن است. این اجازه می دهد تا قسمت های مختلف بدن با هم کار کنند. سیستم عصبی نیز حواس ما را کنترل می کند و به ما اجازه می دهد چیزها را به خاطر بسپاریم. مجله خبری ضدایکس

سلول عصبی اینگونه ساخته می شود

سلول های عصبی به روشی مشابه سایر سلول های بدن ساخته شده اند . آنها حاوی یک هسته سلول و سایر قسمت های سلول هستند که عملکردهای متفاوتی دارند.

سلول های عصبی دارای رشته های عصبی هستند که سیگنال ها را هدایت می کنند

چیزی که سلول های عصبی را از سایر سلول ها متمایز می کند این است که برآمدگی های نخ مانندی دارند. هر سلول عصبی دارای یک رشته عصبی طولانی به نام آکسون است. آکسون ها سیگنال ها را از سلول عصبی خارج می کنند. سلول عصبی همچنین دارای چندین رشته عصبی کوتاهتر به نام دندریت است. دندریت ها سیگنال ها را به سلول منتقل می کنند. با کمک رشته های عصبی، سلول ها با سایر سلول های عصبی، ماهیچه ها یا غدد تماس دارند. طولانی ترین رشته های عصبی بیش از یک متر طول دارند و در عصب سیاتیک در ساق پا یافت می شوند. هر دو رشته عصبی بلند و کوتاه به چندین انتهای عصبی تقسیم می شوند تا بتوانند با بسیاری از سلول های دیگر تماس داشته باشند.

میلین از برخی رشته های عصبی محافظت می کند

برخی از رشته های عصبی توسط محافظی به نام غلاف میلین احاطه شده اند. میلین از چربی تشکیل شده و به عنوان عایق و محافظ برای فیبر عصبی عمل می کند. میلین کل عصب را نمی پوشاند، اما شکاف های کوچکی به نام گره وجود دارد.

اعصاب با غلاف میلین سیگنال ها را سریعتر از اعصاب بدون غلاف میلین هدایت می کنند. این به این دلیل است که سیگنال بین گره ها می پرد.

بافت عصبی به خوبی بهبود نمی یابد

بافت عصبی آسیب دیده به خوبی بهبود نمی یابد. این به این دلیل است که سلول های عصبی کاملاً توسعه یافته نمی توانند تقسیم شوند و سلول های جدید تشکیل دهند. فقط آن دسته از سلول های عصبی که به طور کامل رشد نکرده اند می توانند تقسیم شوند. سلول های عصبی نابالغ را سلول های بنیادی می نامند.

سلول های عصبی سیگنال ها را هدایت می کنند

سلول های عصبی می توانند سیگنال ها را دریافت و ارسال کنند. سیگنال در سلول عصبی و بیشتر به رشته های عصبی پخش می شود. سپس سیگنال به سلول های دیگر گسترش می یابد. یک سلول عصبی می تواند با بیش از هزار سلول عصبی دیگر تماس داشته باشد. یک سلول عصبی همچنین می تواند با هزار سلول دیگر تماس بگیرد. به این ترتیب شبکه ای از سلول ها تشکیل می شود.

در سیناپس، سیگنال عصبی از یک سلول به سلول دیگر منتقل می شود

سیناپس مکانی است که یک سلول عصبی با سلول دیگر تماس می گیرد. سیناپس ها می توانند بین دو سلول عصبی، بین یک سلول عصبی و یک سلول ماهیچه ای، یا بین یک سلول عصبی و یک سلول غده ای رخ دهند.

گاهی اوقات سیگنال عصبی منتقل نمی شود

گاهی اوقات سیگنال بدون اینکه سیگنال جدیدی در سلول بعدی تشکیل شود متوقف می شود. این یک عملکرد مهم است زیرا به این معنی است که سیگنال های زیادی دریافت نمی کنیم. نمونه ای از این موضوع این است که مغز سیگنال هایی را که در غیر این صورت ممکن است تبدیل به تشنج صرع شوند، کند می کند .

سیستم عصبی تماس بین قسمت های بدن را کنترل می کند

سیستم عصبی چندین عملکرد مهم در بدن دارد. از جمله، سیستم عصبی به قسمت های مختلف بدن اجازه می دهد تا به سرعت با یکدیگر در تماس باشند و با هم کار کنند. سیستم عصبی نیز اطلاعات قسمت های مختلف بدن را دریافت و ثبت می کند. شما را از آنچه می بینید، می شنوید و احساس می کنید آگاه می کند. سپس تجربیات در حافظه ذخیره می شوند. سیستم عصبی همچنین بافت ها و اندام های مختلف مانند ماهیچه ها و غدد را کنترل می کند. مثلا وقتی چیزی را می جوید. سپس این اعصاب از مغز هستند که غدد بزاقی را تحریک می کنند تا بزاق ایجاد کنند.

سیستم عصبی را می توان به دو بخش تقسیم کرد:

  • سیستم عصبی مرکزی متشکل از مغز و نخاع.
  • سیستم عصبی محیطی متشکل از اعصاب.

سیستم عصبی مرکزی از مغز و نخاع تشکیل شده است

سیگنال های عصبی از طریق بدن بین قسمت های مختلف بدن و مغز ارسال می شود. به عنوان مثال، ممکن است سیگنال هایی از پوست وجود داشته باشد که ما احساس گرما، سرما یا لمس می کنیم. همچنین می تواند سیگنال هایی به ماهیچه های مختلف باشد که به ما امکان حرکت می دهد. از مثانه و روده سیگنال هایی ارسال می شود که به ما احساس نیاز به توالت را می دهد.

سیگنال های عصبی از طناب نخاعی عبور می کنند

عملکرد طناب نخاعی دریافت و انتقال سیگنال های عصبی بین مغز و بقیه بدن است. آسیب به نخاع می تواند از انتقال سیگنال های عصبی جلوگیری کند. سپس می توانید فلج شوید و احساس خود را در قسمت های مختلف بدن از دست بدهید.

مغز سیگنال ها را تفسیر می کند

سیگنال هایی که به مغز می رسد پردازش و تفسیر می شوند. بنابراین مغز ما را از آنچه تجربه می کنیم آگاه می کند. مغز همچنین سیگنال هایی را در مورد نحوه واکنش بدن به این تجربه ارسال می کند.

طناب نخاعی رفلکس های بدن را کنترل می کند

گاهی کافی است یک تکانه به نخاع برسد تا بدن واکنش نشان دهد. نیازی نیست که انگیزه ابتدا به مغز برسد. چنین واکنش هایی را رفلکس می نامند. برخی از رفلکس ها به محافظت از بدن در برابر آسیب کمک می کنند. به عنوان مثال، اگر دست خود را روی چیزی داغ گذاشتید و خود را سوزاندید، قبل از اینکه فرصت کنید از گرما و درد آگاه شوید، دست خود را بردارید. رفلکس سریعتر از زمانی رخ می دهد که تکانه عصبی باید قبل از برداشتن دست به مغز برسد.

مغز و نخاع از اعصاب تشکیل شده است

نخاع و مغز از سلول های عصبی و رشته های عصبی به نام ماده خاکستری و سفید تشکیل شده است. در ماده خاکستری اجسام سلولی سلول های عصبی قرار دارند. ماده سفید حاوی رشته های عصبی است که توسط سلول های پشتیبان احاطه شده اند، به اصطلاح سلول های گلیال. رشته های عصبی سیگنال های عصبی را منتقل می کنند. در مغز، ماده خاکستری و سفید در داخل جمجمه محافظت می شود. نخاع در مهره های ستون فقرات محافظت می شود.

مایعات و غشاها مغز و نخاع را احاطه کرده اند

مغز و نخاع توسط سه غشاء احاطه شده و محافظت می شوند. غشاهایی که مغز را احاطه کرده اند مننژ نامیده می شوند. بین دو داخلی ترین غشا مایع مغزی نخاعی قرار دارد.

اعصاب مغزی

اعصاب مغزی دوازده جفت عصب هستند. آنها متعلق به سیستم عصبی محیطی هستند. اعصاب مغزی حرکات بدن را کنترل می کنند و سیگنال هایی را از قسمت های مختلف بدن دریافت می کنند. همه آنها بدن سلولی خود را در مغز یا ساقه مغز دارند.

از نخاع، اعصاب نخاعی به عضلات مختلف بدن می روند

ضخامت نخاع 1 تا 1.5 سانتی متر است. از 31 قسمت به نام سگمنت تشکیل شده است. از هر قسمت، دو عصب نخاعی به عضلات مختلف بدن و پوست می رود.

در اینجا برخی از مهم ترین اعصاب نخاعی آورده شده است:

  • عصب سیاتیک بزرگترین و طولانی ترین عصب بدن است. از قسمت پایینی نخاع تا شست پا می رود.
  • عصب میانی از نخاع به قسمت‌هایی از دست می‌رود. این عصب گاهی اوقات ممکن است در مچ دست فشرده شود و به اصطلاح باعث ایجاد سندرم تونل کارپال شود .
  • عصب اولنار تکانه ها را به ماهیچه های کوچک دست هدایت می کند. دور آرنج می‌چرخد و با فشار دادن آرنج ممکن است نیشگون بگیرد. معمولاً به این می گویند که شما کمک هزینه بیوه را دریافت می کنید.

اعصابی که با اراده نمی توان آنها را کنترل کرد

اعصابی که اندام های داخلی را کنترل می کنند تحت تأثیر اراده قرار نمی گیرند. به عنوان مثال، این امر در مورد اعصابی که کار قلب، تنفس، فشار خون، حرکات روده، توانایی ادرار کردن و عملکرد دستگاه تناسلی را کنترل می کنند، صدق می کند. این اعصاب متعلق به سیستم عصبی خودمختار هستند. به آن سیستم عصبی خودمختار نیز می گویند.

سیستم عصبی خودمختار به دو بخش تقسیم می شود:

  • سیستم عصبی سمپاتیک
  • سیستم عصبی پاراسمپاتیک

 

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا